CASE STUDY 2
Robotyzacja procesu spawania

Robotyzacja

procesu spawania

Robotyzacja procesu spawania pozwoliła znacząco skrócić czas wykonania jednego detalu, ograniczyć zużycie materiału spawalniczego oraz poprawić jakość i powtarzalność spoin. Wdrożone stanowisko zrobotyzowane ustabilizowało cały proces, eliminując różnice wynikające z pracy manualnej oraz ograniczając liczbę odprysków wymagających późniejszej obróbki.

O 37% szybsze spawanie

Dzięki wdrożeniu robota spawalniczego czas wykonania jednego detalu został skrócony z 20 do 12,5 minuty. Proces stał się szybszy, bardziej przewidywalny i łatwiejszy do kontrolowania, co bezpośrednio przełożyło się na zwiększenie wydajności stanowiska oraz obniżenie kosztów produkcji.

Najważniejsze efekty wdrożenia:

• skrócenie czasu spawania z 20 do 12,5 minuty,
• ponad 37% szybsza realizacja procesu,
• zmniejszenie miesięcznego zużycia drutu spawalniczego o 8%,
• znaczące ograniczenie liczby odprysków,
• poprawa jakości i powtarzalności spoin.

Opis projektu

Proces spawania jednego detalu był realizowany ręcznie i zajmował około 20 minut. Jego przebieg oraz końcowy rezultat zależały w dużej mierze od doświadczenia, tempa pracy i dokładności operatora.

Powodowało to różnice w zużyciu materiału spawalniczego, jakości wykonywanych spoin oraz liczbie powstających odprysków. Konieczność ich późniejszego usuwania dodatkowo wydłużała cały proces produkcyjny i zwiększała koszty obróbki detalu.

Celem projektu było stworzenie rozwiązania, które skróci czas spawania, ustabilizuje parametry procesu, ograniczy zużycie drutu oraz poprawi jakość wykonywanych elementów.

Największym problemem był długi czas realizacji procesu oraz jego ograniczona powtarzalność. W praktyce oznaczało to, że:

• wykonanie jednego detalu zajmowało około 20 minut,
• zużycie drutu spawalniczego różniło się w zależności od operatora,
• parametry kolejnych spoin nie zawsze były identyczne,
• duża liczba odprysków wydłużała późniejszą obróbkę,
• wydajność stanowiska była uzależniona od tempa pracy manualnej.

W przypadku produkcji seryjnej brak stabilnych parametrów spawania wpływa nie tylko na jakość gotowego detalu, ale również na zużycie materiałów, czas realizacji zamówień i całkowity koszt produkcji.

Zastosowane rozwiązanie

W odpowiedzi na potrzeby klienta wdrożono zrobotyzowane stanowisko spawalnicze dopasowane do geometrii detalu, technologii spawania oraz wymaganej wydajności procesu.

Robot przejął wykonywanie zaprogramowanej ścieżki spawania, utrzymując stałą prędkość, pozycję palnika i parametry pracy. Dzięki temu każda kolejna operacja jest realizowana w taki sam sposób, niezależnie od liczby wykonywanych detali.

Odpowiednie ustawienie parametrów pozwoliło również ustabilizować zużycie drutu spawalniczego, ograniczyć powstawanie odprysków oraz poprawić jakość wykonywanych spoin.

Wdrożenie pozwoliło:

• zautomatyzować jeden z kluczowych etapów produkcji,
• skrócić czas wykonania pojedynczego detalu,
• ustabilizować parametry i zużycie materiałów,
• ograniczyć zakres późniejszej obróbki,
• zwiększyć wydajność bez pogorszenia jakości.

Efekty wdrożenia

Skrócenie czasu spawania o ponad 37%

Najbardziej odczuwalnym rezultatem była znacząca redukcja zużycia materiału przy zachowaniu tej samej skali produkcji. Precyzyjna aplikacja wyeliminowała nadmierne dozowanie i ograniczyła straty materiałowe.

ZMNIEJSZENIE ZUŻYCIA DRUTU O 8% 

Przy zachowaniu tej samej wielkości produkcji miesięczne zużycie drutu spawalniczego zmniejszyło się o 8%. Stałe parametry pracy robota ograniczyły nadmierne zużycie materiału i zwiększyły przewidywalność kosztów procesu.

Znaczące ograniczenie liczby odprysków

Precyzyjne prowadzenie palnika oraz stabilne parametry spawania pozwoliły ograniczyć powstawanie odprysków. Dzięki temu zmniejszył się zakres dodatkowych prac związanych z czyszczeniem i wykańczaniem detali.

Poprawa jakości i powtarzalności spoin

Robot wykonuje każdą operację zgodnie z zaprogramowaną ścieżką i przy zachowaniu jednakowych parametrów. Pozwala to uzyskać bardziej stabilną jakość spoin oraz ograniczyć różnice pomiędzy kolejnymi elementami.